برو اما بمان!

برو اما بمان!
نمی گویم: بیا اما نمان!

گاهی بایست انسان ها بروند تا بمانند!
گاهی انسان ها هستند اما نیستند! ای کاش فقط نبودند! حضورشان عذاب می شود!

گاهی بایست برود چون هم دل ت نمی شود و گاهی بایست برود چون همدل ت هست اما نمی تواند دل بدهد!

نمی دانم چرا ته ش به رفتن ختم می شود!

نگاه می دوزم به پنجره یی سبز رنگ رو به رویم…
نور مرا به خود می خواند
از دل بستن ها و دل کندن ها خسته ام
panjere-

این بار نه تلاشی برای ماندنش خواهم کرد نه تلاشی برای دل کندنم!
برو اما بمان!

 

برچسب خورده : , , , , , , , , . Bookmark the پیوند یکتا.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>